2 juli was het zo ver, Willems Wondere Weiland 2011, het leukste Gratis festival van Hooglanderveen. Voor ons de derde keer, en weer met meer mensen. We vertrokken vanuit Budel met twee auto's, de onze met Arjan, Roland, Edwin en mijzelf, en de Marbella van Peter met Peter zelf, Ad en Stefan. Dat laatste autootje was al een ding op zich, helemaal grappig die twee kerels met die oranje hesjes erin (Peer en Ad), het autootje had het zwaar. Aangekomen in Hooglanderveen was het zaak om de event shelter op te zetten, compleet met zijkanten, dit is namelijk onze overnachtingsplaats. Ik kreeg er gewoon een schoolkamp gevoel bij, grote tent met een rijtje veldbedjes en luchtbedden. Een van de eerste dingen die uit de auto kwamen was het koffie machien, heel belangrijk. Alleen was Ad vergeten om de kan mee te nemen dus werd het koffie zetten in een maatbeker, niet ideaal, de koffie koelde erg snel af, doordrinken dus. Henry is er dit jaar ook bij, die had het helemaal makkelijk met z'n safari jeep, parkeren, klaar. Voor het gemak werd de brieffing voor de gastheren/dames maar voor onze shelter gehouden, daar zat toch iedereen aan de koffie.  Dit jaar is de ingang aan de verbindingsweg, geen 'post verloren' meer dus. Eigenlijk weet iedereen wel wat hem/haar te doen staat dus hop aan het werk!

Bij post hoofdpoort richten we lekker ons eigen stekkie in, koffiezetapparaat op tafel, Henry z'n petroleum fornuisje, stoeltjes erbij en net als vorig jaar wordt er een tv met livestream van het festival gexc3xafnstalleerd. Dit keer is het een oudje, maar wel met videoband. Voor de eigenaar van deze band: sorry als er wat overspoeld is, maar we hebben zelf wat gerommeld toen we in eerste instantie geen beeld kregen. Henry had een heel voorraadje etenswaar meegebracht, blikken soep, chorizo, knakworst, we komen niks te kort. Een collega van Arjan en Roland zorgt ervoor dat we ook nog een thermoskan krijgen en met een blik soep eronder past deze precies onder het apparaat. Carl kwam ook nog even wat van zijn biercreaties brengen, ik vond het witbiertje wel erg lekker, maar die is blijkbaar niet van Carl. Het parkeren van de auto's gaat prima, een aantal mensen staat verderop in de straat om te zorgen dat alles netjes geparkeerd wordt en aan de hoofdpoort staan man zat om mensen door te verwijzen en vragen te beantwoorden, ze kunnen me dus wel even missen.  Even een rondje over het terrein dan maar. Arjans collega loopt even mee, natuurlijk wil hij ook wel even zien wat er allemaal te doen is. Zijn reactie is: 'tis net zwarte cross in het klein'. In de tent staat een leuk bandje te spelen dus daar blijf ik even hangen.

Natuurlijk moet de politie ook een oogje in het zeil houden en ik denk dat de koffie er iets mee te maken had, maar we hebben volgens mij het hele korps aan de poort gehad. Er zouden ook nog twee bikers komen en Henry ging er vanuit dat dat motoragenten waren, tegenvaller dus dat het fietspolitie bleek te zijn. Wel nog twee festivalgasten op oldtimers, hun bikes trokken wel behoorlijk bekijks, mooi spul joh. De livebeelden op onze oldtimer (tv) waren ook een succes, en niet alleen voor ons. De laatste band op het hoofdpodium was KhaoZ, een Death Metal band, twee zangers, of beter grunters die ons inziens het podium aan het afstoffen waren met hun haar, niet echt ons ding zoals je begrijpt maar we hebben er wel lol om gehad. De afsluiters waren de DJ's, geen tijd om te gaan kijken, nu moesten we klaar gaan staan voor de grote uittocht. Er stond een aantal politiemensen op de vluchtheuvel dus onze mensen op het zandpad waarschuwden vast dat de fietsers hun licht aan moesten doen. Dat leverde enkele bijna valpartijen op doordat men eerst dacht 'ja ja' en vervolgens politie zag staan en dan al rijdens nog snel het licht aan probeerden te doen. Gelukkig ging het allemaal goed (op een enkeling na die de pion probeerde omver te fietsen maar zelfs dat viel mee) De pendeldienst kreeg voor het geval dat Stefan mee als extra man, maar dat was volgens mij ook niet echt nodig.

Toen alle gasten vertrokken waren (incl. de agenten) hebben we onze hoofdpost afgebroken en zijn in Carls kleinste cafeetje neergestreken. We hebben het niet echt laat gemaakt, nog wat biertjes, wat snacks en wat erg foute muziek uit Marks auto en toen naar ons nestje. Iedereen viel als een blok in slaap. Om iets van 6 uur werd ik wakker en ben ik even gaan plassen en toen ik met m'n slaperig hoofd terug de tent in wilde hoorde ik iemand lihan boutjes roepen (die er trouwens dit jaar alweer niet waren). Eric zei nog iets van ik zie jullie waarschijnlijk niet meer dus wel thuis, en iets van dat ie ging douchen. Ik ben nog maar even terug in m'n slaapzak gekropen en tegen half 8 werd ik gewekt door opstaande mensen. Tentje weer afbreken, nog wat koffie en op weg naar huis. Op het festival terrein was niemand te bekennen en uit de andere tenten kwamen alleen snurk geluiden. Terug thuis lekker even douchen en op de bank geploft, lekker niksen. Willems Wondere Weiland 2011 wat ons betreft geslaagd.

Onze achterneef uit Australixc3xab was vorige week in Nederland, hij deed Europa in 21/2 week, zeg maar op zxe2x80x99n Japans. Via facebook had ik al contact met hem gehad, en het leek hem wel leuk om wat familieleden te ontmoeten. Ik dus vol enthousiasme aan het rondmailen geslagen, een lunch met fam. zou toch wel geregeld moeten kunnen worden. Het bleek wel moeilijker dan gedacht, niet de goede of zelfs geen mailadressen van iedereen dus iedereen maar vragen om het vooral ook door te geven. Volgende punt, locatie. Iets goed bereikbaars voor iedereen, parkeergelegenheid, centraal gelegen, ook een lastige. Heb even gedacht om het bij ons te doen, maar dat goed bereikbare stuk voldoen we dan niet bepaald aan, en er is verder voor Cory ook niks te zien.  Ik had al gevraagd of er mensen misschien een leuk idee hadden en of Eindhoven misschien een goed idee was. Geen reactie verder dus Eindhoven zou het worden, leuk restaurantje uitgezocht, gereserveerd, komt mijn tante Margriet een paar dagen tevoren met het idee om het bij haar in Oirschot te doen, daxe2x80x99s wel een leuk idee, Oirschot is leuk, iedereen weet het te vinden en voor de mensen die met de trein komen is ook wel wat te regelen, dus restaurant maar weer afgemailt, was ook geen probleem.

Helaas voor Cory zijn het voornamelijk zijn oud ooms en tantes en niemand echt van zijn leeftijd. Mariska had wel graag willen komen maar kon niet vanwege school, erg jammer want zij valt wel in zijn leeftijdscategorie. Anouk, ik en Arjan zijn van de generatie van tsja iets jonger dan zijn ouders, maar volgens mij vond hij dat niet erg. Ik zou hem op het station van Eindhoven oppikken en naar Oirschot brengen, mxe2x80x99n moeder riep van tevoren nog van hoe ga je dat dan doen, hoe herken je hem en zo. Ik zei toen xe2x80x98geen nood, het is een van Dijk dus die herken ik welxe2x80x99, en inderdaad, ik haalde meteen de juiste uit de reizigersmassa (was ook niet zo druk hoor en iedereen zonder koffer of tas viel toch al af) De eerste ontmoeting in Oischot verliep wat voorzichtig, van iedereen hoor, even afkijken wat voor een type we voor ons hebben. Koffie en thee met appeltaart, en daarna was iedereen wel een beetje losser. Arjan kwam even op een neer van zijn werk, alleen koffie met appeltaart dus en geen uitgebreide lunch voor hem. Na de koffie nog even de formaliteit van het cadeautjes uitdelen met bijbehorende toelichting, kaartjes met groetjes voor heeeel Australixc3xab, en toen tafel dekken voor de lunch. Al die tijd werd Cory uitgehoord over zxe2x80x99n reis, zxe2x80x99n werk (lasser), de familie in Australixc3xab en de cultuurshock, Frankrijk was hem niet te goed bevallen, tsja als je geen Frans spreekt hoor je er daar niet bij. Het verkeer was hem wel opgevallen, van die rotondes waar gewoon net zoveel autoxe2x80x99s rijden als er op passen, volgens mij was hij wel blij dat hij geen auto heeft gehuurd (dan had hij waarschijnlijk nu nog in Parijs bij een rotonde staan wachten om op te rijden) Zelfs met de taxixe2x80x99s had hij moeite, toch proberen aan de verkeerde kant in te stappen hxc3xa8, ik ken dat nog wel van Ierland.

Voor de lunch had Margriet allerlei typische Nederlandse dingetjes geregeld, jonge goudse kaas,  hagelslag, appelstroop, roggebrood, breekbroodjes, frikadel speciaal (vertaald als: open leg) en kroket. Om het niet allemaal heel exotisch voor Cory te maken ook Tuna salad. De frikadel was wel geslaagd, maar Cory kon het toch niet laten om er een soort hamburger van te bouwen. Met al dat lekkers en dat gepraat zijn we toch een behoorlijke tijd zoet geweest, het was heel gezellig. Margriet had haar huis beschikbaar gesteld voor een overnachting van Cory, ze ging zelf naar zee dus hij had het huis voor zich alleen. Mijn ouders zouden hem dan de volgende dag naar het station brengen voor het vervolg van zijn trip. Ik hoorde  van mijn moeder dat hij later nog op zoek was gegaan naar de molen en waarschijnlijk een behoorlijke stortbui over zich heen heeft gehad, moet ik nog eens naar informeren. De volgende dag had hij Amsterdam op de agenda staan, daar had hij ook afgesproken met mijn neef Bas om samen te gaan stappen. Blijkbaar was dat ook een groot succes want ik las later op facebook dat het een leuke avond was en hij met een kater in de trein naar Hamburg zat.

Ik las ook dat zijn ouders stiekem ook al een tripje Nederland aan het plannen zijn, en wij willen ook graag een keer naar Australixc3xab. Volgens mij is nu iedereen weer lekker gemaakt voor grote reizen.

Mijn lieve neef Bas belde mij  afgelopen dinsdag op met de vraag of wij donderdag misschien zin hadden om naar het PSV stadion te komen, een zekere Brabantse zanger zou daar komen optreden, ofwel Guus Meeuwis zxe2x80x99n Groots met een zachte G stadionconcert. Een aantal jaren geleden heeft hij ook al eens kaarten voor ons geregeld, toen stonden we op het veld,dit keer hadden we zitplaatsen, wel verder van het podium af, maar in het geval van een wolkbreuk zitten we droog (wolkbreuk kwam xe2x80x98s-middags en xe2x80x99s-Avonds is het mooi droog gebleven) en als ik moe wordt kan ik gaan zitten (dus tot start concert gezeten en daarna gewoon staan hossen).  De installatie toren waarin Bas zijn werk aan het doen was stond wel midden in beeld, maar we hadden een mooi overzicht, en trouwens, die video schermen staan er ook niet voor niks, Guusje was maar een klein poppetje op deze afstand dus die beelden kwamen goed van pas. Van op het veld gezien was hij nog maar een klein poppetje, en nu hadden we in ieder geval geen mensen voor ons staan, dus vrij zicht. De verrassings act was DoeMaar, niet echt een verrassing meer want dat was al uitgelekt, maar toch leuk. Ik ben een tijd geleden naar het rexc3xbcnie concert van DoeMaar geweest dus ik wist wel wat te verwachten, maar Arjan niet. Eerste reactie: xe2x80x98god,wat zijn ze grijsxe2x80x99. Wel een erg leuke combinatie, Guus en DoeMaar. Natuurlijk stond er weer eens een halve mongol naast me, ik trek dat aan weet je, wel mee gelachen trouwens hoor. Arjan had ook zoiets, maar dat was volgens mij meer van: wil je m'n hele levensverhaal horen? Voor aanvang van het concert hadden we al even met Bas gesproken, en na afloop zouden we nog even wat bijkletsen. Dus toen het publiek zo langzaam begon te vertrekken zag ik Bas uit z'n toren klimmen, zwaaien, sms-en, bellen, maar het enige wat ik eruit kon halen was iets van slagboom. Wij dus op weg naar de slagboom. Daar kreeg Arjan een stoel aangeboden omdat hij niet op het schrikhek mocht gaan zitten van een van die  mensen, de anderen vonden dat zielig denk ik. Na een tijdje kwam Bas aanlopen, nog niet klaar met werken maar wel even tijd voor een praatje. Waarschijnlijk gaat hij er met de Lunch voor Australische achterneef Cory niet bij zijn, meer werken, iets nieuws bij Sensation. Hij zou proberen om met Cory iets anders af te spreken, misschien een rondje Amsterdam Arena of zo, ook leuk lijkt me. Nog iets gaan drinken met Bas zat er eigenlijk niet meer in, hij moest nog opruimen, dan zouden we ergens anders heen moeten, weet je wat, we spreken wel een keer af om te gaan stappen, als hij een keer een paar dagen in Nederland is, da's wel zo leuk. Terug richting de parkeergarage maar gewoon in de stoet aangesloten, Arjan lalt wel met iedereen mee (bier hxc3xa8!) Om de parkeergarage uit te komen duurde ook weer een tijdje, het was echt grote uittocht. En iedereen toeteren natuurlijk, want dat klinkt zo lekker door. Al met al waren we nog best op een redelijke tijd thuis, maar toch was het zwaar de volgende morgen.

EDTV heeft een kleine impressie op YouTube gezet, het geluid was in het echt wel wat beter hoor! Ik had zelf ook een stukje gefilmd, maar van die beelden wordt je zeeziek, ik kon het niet stil houden met die hossers naast me. 

Gisteren, eerste Pinksterdag, was het ONK Supermoto op het Eurocircuit bij Valkenswaard, ons eerste vrijwilligersklusje van dit jaar. We moesten al om half 8 ter plaatse zijn, veel te vroeg eigenlijk voor een vrije dag. Nu ben ik toch al niet zo gezellig smorgens vroeg, maar nu Arjan mijn kisten niet gevonden kreeg  (moeten ergens in de garage staan …) was ik nog net even wat meer sjachie dan anders. Gevolg: 10 minuten te laat ter plaatse en Stef op haar ALDI wandelschoenen. (Wat me meteen helpt bedenken dat ik dus nog steeds op zoek moet naar m'n kisten!) Ad, Roland en Edwin waren er al dus samen met pa Paddy was crew hoofdpoort compleet. De eerste tijd was het voornamelijk kijken of iedereen braaf z'n bandjes ging halen, later werd het wat ingewikkelder: Heeft u een bandje? nee, een stempeltje? nee, een vlag dan misschien? ook niet, dan moet u eerst even langs de kassa. Er kwamen wel regelmatig mensen voor de Pinksterrit aan de poort, die met paarden, het eindstation daarvan was zeg maar om de hoek.

Het weer werkte wel fantastisch mee, volgens mij is iedereen van ons verbrand, in ieder geval Edwin wel. Als ik eerder doorgekregen had dat hij geen zonnebrand of iets bij zich had dan had hij wel wat van mij kunnen krijgen. Nu moet ik wel zeggen het is een tube factor 12, maar dat is ie al zo lang dat er nu waarschijnlijk nog maar factor 6 van over is, maar beter dan niks toch! Toen het even wat rustiger was zijn Arjan, Roland en ik eens naar het middenterrein gelopen, daar was koffie te krijgen had Paddy ons verteld. De dames bij de kassa hadden ook koffie, maar dat was senseo, is toch net even anders dan gewone koffie. De oefenrace was nog bezig dus we moesten even wachten, mooi moment om een praatje te maken met Peer, gate keeper ofwel hek master. Behalve Peer waren er nog twee bekenden, Henk en Bart, op de een of andere manier kom je toch overal telkens dezelfde vrijwilligers tegen.

Op het middenterrein was inderdaad koffie te krijgen en koekjes en zakjes chips en flesjes water, genoeg in ieder geval. Wij hebben snel een koek weggewerkt en zijn ieder met twee bekertjes koffie terug gelopen. De volgende ronde was alweer begonnen dus de enige manier om aan de (veilig) overkant te komen was via de brug. Deze was afgesloten voor het gewone publiek dus aan de overkant moesten we nog een soort limbo-actie ondernemen om over of onder het afzet lint door te komen. Al met al is het gelukt om de koffie zonder veel knoeien aan de hoofdpoort te krijgen.

Vanaf nu was het eigenlijk alleen nog maar gewoon bezoekers controleren, op de paraplumeisjes na dan. We hadden het dus niet echt druk, poort dicht en met z'n 5en een doorgang in de gaten houden. Paddy en z'n pa zijn even broodjes en wat frisdrank gaan regelen dus ook dat was in orde, bleef voor ons enkel 'mogen wij even het stempeltje zien' over. Later op de dag ben ik samen met Roland nog een rondje gaan doen, kon ik gelijk naar het toilet en konden we nog wat motorrace meepikken. Hebben we nog mooi Marcel van Drunen 3e zien worden in deze race, ik  hoorde dat er vandaag ook nog een 2e en 1e prijs voor hem bij waren. Nog wat staan buurten met Peer, Bart en de Ambulancebroeder. Toen deze laatste later op de dag met z'n Ambulance richting volgend event vertrok deed hij bij de poort nog even z'n sirene aan, wat een herrie is dat als je er vlak bij staat zeg! Veel werk hebben deze mensen vandaag ook niet gehad, gelukkig maar.

Tijdens de laatste rit ging de kassa dicht en dus de poort open. Kom ik er dan dus achter dat er in het kassa hutje ook een toilet is, ik had dus maar hoeven kloppen in plaats van een eind te gaan wandelen. Paddy's mama een beetje mee geplaagd, waarom had ze dat nou niet even gezegd, ik helemaal naar ginds lopen. Even later begon de grote uittocht, wij allemaal netjes op een rij, en zwaaien! De ouders van Paddy hebben zich een breuk gelachen, ik geloof ook wel dat het een grappig gezicht was. Tot slot nog even een pintje drinken op het binnenterrein, peer was nog aan het opruimen, Hans en Bart waren bijna klaar met de hekken en Paddy zelf was natuurlijk nog vanalles aan het doen. Daarna nog even afscheid genomen van iedereen, ook van Marcel van Drunen die er inmiddels ook bij was komen zitten. In ieder geval tot volgend jaar allemaal, of tot bij een ander event!

Voor wie wil weten hoe de races verlopen zijn heb ik nog wel even een linkje: www.supermotoraces.nl

Heerlijk toch dat lekkere warme droge weertje. Lekker een beetje bruin worden … behalve ik want ik ben van het soort waar de benaming bleekscheet vandaan komt. Ik kan er niks aan doen hoor, ik kan best een dag in de zon gaan liggen in bikini, maar dan ben ik aan het eind van die dag hooguit donker wit. Een ander leuk dingetje is hooikoorts, heb ik ook, erg fijn als de boer aan de overkant op het idee komt om te hooien. Gelukkig heeft ie het laatst omgegooid en maxc3xafs ingezaaid, scheelt mij niezen, klein nadeel: van het najaar kijken we op een muur van maxc3xafs. Je kunt ook niet alles hebben he! We hadden het er laatst op het werk ook al over, hooikoorts is erger als je konijn bent, of paard. Je zal maar een vis zijn met watervrees, of een duif met pleinvrees. Het is allemaal zo erg nog niet.

Ik ben vandaag maar eens een rondje door de tuin gegaan met m'n fototoestel, je moet maar een hobby hebben he! De tuin is een gewillig onderwerp, bloemetjes, altijd leuk, bijtjes en ander vliegspul, altijd een uitdaging (zelden scherp, ik ben niet snel zat) Dit keer hebben we te maken met een echte originele hidden flower. Een van de waterlelies is op het wazige idee gekomen om onder de vlonder de gaan bloeien, levert wel een leuk plaatje op.

En dan hebben we nog de kikkers. Het zijn er minstens drie, maar volgens mij maar een die herrie maakt. Volgens mij houdt ie heel de buurt uit hun slaap, want op sommige dagen houdt het niet op met het gekwaak. De kikker op het lelieblad is volgens mij een stille, die in het groen zit is de herrieschopper. Hoe ik dat weet? Heel makkelijk, hij verraaide zichzelf met een kwaak, anders had ik hem waarschijnlijk niet eens zien zitten.

Ik ga nu nog maar even lekker met een boekje in de zon zitten want als ik het weerbericht moet geloven dan is het na dit weekeinde afgelopen met het mooie weer. Nog maar even van genieten dan.

Ik ben een tijdje uit de running geweest, en eigenlijk ben ik nu nog niet helemaal de oude, maar het gaat alweer heel wat beter met me. In ieder geval goed genoeg om weer eens iets te bloggen. Nu kan ik een heel verhaal afsteken over m'n operatie, de week ziekenhuis en zo, maar daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin in. Wie meer wil weten die moet maar gewoon even Googlen op endometriose (dat is wat ik heb). Ik moet wel zeggen dat ik door iedereen verschrikkelijk verwend wordt, als ik daar maar niet te veel aan ga wennen… Ik probeer nu weer wat in m'n gewone ritme te komen en aangezien dat ook computerwerk inhoud zit ik nu dus hier te typen. M'n collega's hebben me al van wat informatie voorzien van het nieuwe tekenprogramma wat we gaan gebruiken (of eigenlijk al gebruiken) dus daar kan ik wat van uitzoeken, en verder heb ik mezelf een projectje toebedeeld om de familie te porren om iets te gaan doen als mijn achterneef uit Australixeb in Nederland is. Mooi medium toch dat Facebook, zo kun je contact houden (of maken) met de rest van de wereld, ik heb zo ook al wat mensen gevonden die we op vakanties hebben ontmoet, echt heel leuk. Af en toe krijg je ook nog eens wat tips over leuke websites, evenementen en filmpjes op YouTube, zo ook het volgende filmpje (met dank aan Lisette). Ik heb er hier in m'n eentje hardop om zitten lachen (ik weet het, dat staat heel raar, maar ach …)

hxe8hxe8, eindelijk m’n fotoboek van Noorwegen afgerond, mag onderhand wel na ruim 1xbd jaar. Het is wel mooi geworden al zeg ik het zelf, wie het wil zien moet maar eens op de koffie komen. Nu ben ik nog niet klaar hoor, nu moet Jordanixeb nog. Ik ben al begonnen met het verslagje in Word te zetten dus er is een begin gemaakt. Nu alleen nog maar alles in het fotoboekprogrammaatje samenstellen, o ja, en de foto’s wat bijwerken ondertussen en het verslagje verder afronden … volgend jaar rond deze tijd zal het wel af zijn denk ik. Waarschijnlijk het ik er dan alweer een zomervakantie op zitten, met weer veel foto’s (heb ik altijd) en een verslagje dus dan kan ik gewoon weer verder met het volgende. We hebben voor dit jaar nog niks gepland wat vakantie betreft, eerst eens kijken hoe alles loopt. Zoals velen van jullie wel weten moet ik onder het mes en het verloop van alles is nog niet helemaal duidelijk, de operatie staat nu voor eind maart maar zelfs dat kan nog wijzigen, first things first zullen we maar zeggen. Eerst die operatie, dan nog wat verder dokteren om te kijken of een kindje misschien toch nog wil lukken en daarna zien we wel weer. Maar zelfs al zet je me in een caravan op de Veluwe, dan nog lukt het mij om honderden foto’s te knippen die dan weer in een fotoboek moeten, sterker nog, ik heb al duizenden foto’s gewoon in en om huis geknipt. Ach, je moet maar een hobby hebben, toch? 

Nu eerst verder met fotoboek Jordanixeb dus. Ik denk dat ik aan de onderwaterfoto’s nog wel wat werk heb, die kleuren vertekenen wel wat dus dat moet ik eerst wat bijwerken. Terugdenkend aan het snorkelen moet ik ook weer denken aan dat overmoedige clownvisje (type Nemo zeg maar), die probeerde ons telkens weg te jagen. Het visje in het nu volgende filmpje lijkt er wel wat op….

Het zonnetje laat het wat afweten, maar ondanks dat is het vandaag een mooie lenteachtige dag, droog en niet te koud. Vanmorgen is Arjan eerst even voor mij naar het postkantoor gereden want daar lag een pakketje voor me klaar. We hadden allebei geen idee wat het kon zijn, niks besteld de laatste tijd, of tenminste niks wat nog niet geleverd is. Een verrassingpakketje dus. Het bleek dus dat ik bij freerecordshop in de prijzen ben gevallen. Lang lang geleden had ik daar iets besteld en daar zat een loterij aan vast, ik zou het echt niet meer weten, maar goed, ik heb dus een Multimedia Videocamera gewonnen. Het is een klein dingetje en volgens mij is het van hetzelfde kaliber als veel cameraatjes op telefoons, maar het maakt allemaal niet uit want ik heb hem gewonnen. Hij hangt nu aan de oplader dus ik heb hem nog niet uitgeprobeerd.

Ik heb van het mooie weer maar eens gebruik gemaakt om de duifafdruk van de schuifpui af te wassen. Hij zat er al een tijdje op dus dat werd hoog tijd. Hup, emmertje sop en aan de gang. En nu ik toch bezig was ook maar even het keuken raam en de achterdeur. De rest heb ik nog maar even laten zitten, dat kan trouwens ook van binnenuit. Terug binnen kwam ik erachter dat nu de duifafdruk weg is de vettige kattepootafdrukjes nog beter uitkomen. Hm, emmertje sop en de schuifpui aan de binnenkant ook maar even gedaan, en de ramen aan de voorkant ook maar, want ook daar kattepootafdrukken.  Het was eigenlijk niet mijn bedoeling om alle ramen te doen dus daar heb ik het ook maar bij gelaten. Ramen dus kattepootafdrukvrij, nu kijken voor hoe lang. Die twee schatten liggen nu te slapen dus mijn ramen zullen nu nog wel een uurtje kattepootafdrukvrij blijven, na dat uurtje zal er ongetwijfeld wel weer iets langs het raam vliegen en dan zitten ze er weer op. Genieten zo lang het duurt dus.

Het volgende klusje waar ik mezelf toe gezet heb was de bladeren uit de bloemperkjes halen. In het najaar hebben we al het gevallen blad in de perken verdeeld als een soort vorstdekentje. Alleen waren het er dit keer een beetje veel, er lag gewoon een pak van 30 cm half rot blad op de narcisjes. Ze bloeien nog niet maar er begonnen wel al groene blaadje uit het vorstdekentje te steken. De bovenste laag is wel droog, maar daaronder niet, ik heb hele plaggen nat blad uit de border gehaald, twee vuilniszakken vol en nog ligt er een bladerdekentje in de border. Als het morgen nu ook een beetje droog wil blijven dan kan ik er dan nog een laag vanaf halen, maar in ieder geval ligt er nu een heel stuk minder op.  Nog even wat plaatjes geknipt van de krokussen die bij de vijver staan te bloeien en van de sneeuwklokjes bij de notenboom. De sneeuwklokjes zie je niet echt staan als je binnen staat, ze staan bij de boom, onder de struikroosjes. De krokussen zie je wel vanuit de woonkamer, maar als het regent dan staan ze ook maar heel even mooi dus vond ik het nodig om ze maar eens op de foto te zetten.

Zaterdag 12 februari, laatste dag van de bouwbeurs in Utrecht. Veel collega's zijn de afgelopen week al een kijkje gaan nemen, maar collega Erwin en ik hadden besloten dat we op zaterdag zouden gaan. Het ICT gedeelte was dan wel al afgelopen, jammer, dat is dan maar voor een volgende keer. Toevallig kwam ik m'n badge van de vorige keer beurs tegen, dat was in 2005, echt hoog tijd om weer eens te gaan dus.

Arjan zou naar zijn oom voor iets van elektra en heeft mij dus eerst bij Erwin afgezet, dan had hij de auto, da's ook wel fijn. Na nog een kop koffie op weg naar Utrecht. Gelukkig geen files, wel nog even gestopt voor een broodje bij een tankstation, we hadden allebei nog geen ontbijt gehad en van collega's hadden we al gehoord dat eten in het beursgebouw heel erg duur is dus dit leek ons een beter idee. Aangekomen in Utrecht was het parkeren op de bovenste verdieping van de parkeergarage, wel recht voor de ingang dus niet eens zo'n verkeerde plek. We hadden allebei onze badge al dus we hoefden niet in de rij te staan. Het was trouwens ook niet echt heel druk. Toen dus maar beginnen met de eerste hal en zigzaggend tot we alle hallen gehad hebben. We kwamen er al snel achter dat er niet echt iets bijzonders of nieuws stond, iedereen maakt reclame met passiefhuis, Rc waarden en u waarden van de beglazing. De hal met steigermateriaal en bedrijfsbusjes hebben we zelfs half overgeslagen, was toch niks voor ons bij. Toch nog even zo'n dure snack gekocht en toen de laatste paar hallen door. Ik heb wel her en der wat rolletjes pepermunt meegegrist en verder was de buit 1 potlood, 1 pen, 2 keycords, sleutelhanger, geodriehoek en een vliegtuigje (?) zelfs de gadgets was niet veel. Ik heb nog wel mensen met tassen vol en emmers en dergelijke zien lopen, maar dat zijn volgens mij de echte bedelaars, die komen allen voor dat soort dingen naar de beurs.

Na een paar uur rondgelopen te hebben vonden we het wel weer goed. Bij de garage nog even gewacht op de lift, maar toen toch maar de trap genomen. Bovenste verdieping weet je nog. Gelukkig had ik van thuis nog wat pakjes drinken meegenomen, die hebben we eerst opgemaakt en toen op de terugweg. Erwin heeft mij thuis afgezet, Arjan was nog niet klaar. Heb mezelf vervolgens lekker op de bank geparkeerd, ik had nog mooi een stukje zaterdag over. Volgende keer bouwbeurs moet ik wel een doel hebben, of weten dat er echt iets interessants staat, dit keer viel het wat tegen.

Zit ik afgelopen zaterdagochtend rustig op de bank met een bakkie koffie, gezellig bij de katten, die zaten naast me, ineens gaat er een iets voor het raam door en horen we een raar hoog piepje of fluitje. Meteen die twee katten met de neus tegen het raam, dus ik ook maar eens gaan kijken wat dat nu weer is. Zit er op het gras onder het raam een roofvogel, vleugels gespreid, nog wat neerdwarrelend dons om zich heen. Mooie vogel, bruin verenpak en felle gele ogen (volgens mij was het een sperwer). Al die aandacht, ook al is het vanachter het glas was hem toch iets te veel dus na enkele tellen vertrok hij met z'n buit. Voor CSI Grote Heide bleven nog wel enkele aanwijzingen achter met betrekking tot het slachtoffer, enkele zwarte vleugelpennen en een half donsdekbed. Ik vrees dat ik mijn tuinvogeltelling moet herzien: minus een merel, plus een sperwer.

Ik had wel mijn camera in de buurt want ik was van plan om die LED-Macro-light eens te gaan proberen, maar daar had ik dus net m'n macro lens opgeschroefd, niet dat het heel veel zou uitmaken want die sperwer bleef echt niet zitten voor de foto. Ik heb dus maar even op het web gezocht voor een bijpassend plaatje.

De andere foto's bij dit bericht heb ik wel zelf geknipt hoor, met de LED ring en de ministudio met z'n lampjes. De LED ring werkt perfect, het is natuurlijk geen ringflitser, maar het schijnt het onderwerp net zo een beetje extra bij. Dat kan je toch weer net een kortere sluitertijd geven waardoor je misschien net geen statief nodig hebt, kortom prachtige uitvinding waar ik voorlopig prima mee vooruit kan. De mini studio is ook een mooie uitvinding, openklappen, lampjes opstellen en knippen maar. Alleen het statief wat er bij zit is eigenlijk niet geschikt voor mijn camera, zeker met die macro lens erop. Maar dat maakt ook niet uit, gewoon een ander statief opgesteld voor de tafel, dat werkte ook prima.  Toen nog wat onderwerpen zoeken, de ketting uit Jordanixeb, het Compass, stukje Bismut, nog een schijfje steen uit m'n verzameling en natuurlijk de bloemetjes van de keuken vensterbank.

Ofwel, als iemand z'n juwelen op marktplaats wil zetten dan kan ik daar wel wat leuke plaatjes van knippen. Nu bekijk ik dus alles ineens van heel dichtbij, alles is een potentieel volgend onderwerp, ben nog maar net begonnen ….